کتاب گیاهان دارویی منطقه زاگرس شرقی ایران به همت و تلاش پژوهشگر خوانساری سرکار خانم آفاق شاهوردی به چاپ دوم رسید.
این مجموعه در مورد گیاهان داروئی است که بخش عمده ای از طب سنتی ایران را تشکیل می دهد،با گذشت زمان بر تعداد گیاهان دارویی شناخته شده افزوده شده و زمینه کاربرد آن ها به عنوان داروهای کمکی گسترده شده است.
در این کتاب در مرحله اول سابقه گیاهان دارویی ، کاشت و برداشت و راه صحیح به دست آوردن فرآورده های آن ، در مرحله دوم مواد موثره ی گیاهان دارویی بررسی و در مرحله ی سوم به شرح و توضیح تکمیلی آن ها پرداخته شده و درآخر هم موقعیت و حدود جغرافیایی حصول گیاهان دارویی مورد بررسی قرار گرفته است .
بخشی از کتاب
به تجربه ثابت شده که طبیعت برای بیماری ها در دامان خود داروهایی را پرورانیده و این امر یک حقیقت مسلم است. اما دستیابی بدان از طریق چیدن آن به صورت وحشی و یا پرورانیدن و رشد دادن آن ها بدست می آید.
روش علمی خشک کردن و نگاهداری گیاه
بهترین راه خشک کردن گیاه آن است که گیاه را در محیطی سر پوشیده و یا بدون حرارت در سایه خشک کرد. برای نگاهداری گیاه خشک باید مواظب بود که در معرض نور و اکسیژن قرار نگیرد و آن را در ظرف های سربسته یا شیشه های رنگی سر بسته نگهداری کرد. معمولا گیاهان خشک را نباید بیش از یک سال نگاهداری کرد و هرچه بیشتر از عمر گیاه خشک شده بگذرد اثر درمانی آن کمتر می شود.
آویشن
در ایران ۱۴ گونه گیاه معطر و چند ساله آویشن یا آزربه وجود دارد که سرده ای از تیره نعناعیان است. گیاهی، که دارای ساقه مستقیم و علفی یا چوبی و پرشاخه به ارتفاع ۱۰ تا ۳۰ سانتی متر و در بعضی موارد تا ۴۵ سانتی متر است. ساقه های منشعب این گیاه پوشیده از کرک های سفید رنگ است .
